Euregionaal Historisch Centrum Sittard-Geleen

De oudste vermelding van Limbricht ('Lemburg') stamt uit 1246. In eerste instantie was dit de naam van het kasteel ter plaatse. Om zijn kasteel aanzien te verschaffen vernoemde de eigenaar zijn onderkomen naar de burcht en stad Limburg aan de Vesder. Later ging de naam over op het naastgelegen dorp. Het dorp Einighausen maakte onderdeel uit van de vrijheerlijkheid Limbricht. De oudste vermelding van Eynichusen, woning(en) van de lieden van (H)eino, dateert van 1496.

Na de heren Van Lemborg, die hier in de dertiende en de eerste helft van de veertiende eeuw heersten, hebben meerdere geslachten aan het hoofd van de Vrijheerlijkheid Limbricht gestaan. Vanaf ca. 1450 waren Van Merode’s, vanaf 1619 Van Breyll’s en vanaf 1706 Van Benticks heer van Limbricht.

In het midden van de zeventiende eeuw ondernam de hertog van Gulik pogingen om Limbricht onder zijn gezag te brengen. In 1665 was Herman Winand van Breyll genoodzaakt de heerlijkheid onder bescherming van de hertog van Gulik te plaatsen. Toen Frans Nicolaas van Bentinck, die tevens ambtman van Born was, in 1706 de heerlijkheid erfde, gold Limbricht in feite als Guliks gebied. De heer van Limbricht wist wel een aantal rechten en privileges te handhaven en Limbricht behield zijn eigen schepenbank. Maximiliaan Joseph Hyancinth Alexander van Bentinck was de laatste feodale heer die de scepter zwaaide over Limbricht. Op 20 juni 1794 vluchtte hij voor de binnenvallende Franse revolutionaire soldaten.

In 1794 werd de regio bezet door de Franse revolutionaire legers. Limbricht en Einighausen gingen vanaf 1795 met zestien andere plaatsen onderdeel uitmaken van de municipaliteit Sittard. Vanaf 1798 met negentien anderen van de municipalité du Canton Sittard. In 1800 kregen gemeenten de laagste bestuursbevoegdheden toebedeeld. Limbricht werd met dorpen Einighausen en Guttecoven een aparte gemeente. In 1801 werd het gebied van het voormalige Gulikse ambt Born als deel van het Departement van de Roer ingelijfd bij Frankrijk.

Na de Franse tijd maakte de gemeente in de jaren 1815-1830 deel uit van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (Nederland en België), in de jaren 1830-1839 van België en vanaf 1839 van het huidige Koninkrijk der Nederlanden. De grondwet van 1848 en, daaruit voortvloeiend, de gemeentewet van 1851 stelden de raad aan het hoofd van de gemeente.

Limbricht bleef tot 1982 een zelfstandige gemeente. Per 1 januari 1982 ging Limbricht met Munstergeleen onderdeel uitmaken van de nieuwe gemeente Sittard. Op 1 januari 2001 werden Sittard, Geleen en Born gefuseerd tot één gemeente: Sittard-Geleen.

Belangrijke publicaties over de geschiedenis van Limbricht:

F.Th. W. Smeets, Het kasteel Lemborgh te Limbricht (Maastricht 1974)
F.Th. W. Smeets e.a., Lemborgh, het kasteel en zijn Sint Salviuskerk te Limbricht (Assen 1984)
A.P.J. Jacobs e.a., De parochie van St.-Nicolaas te Guttecoven (Sittard 1991)
M.J.H.A. Schrijnemakers, Einighausen. Oorsprong en ontwikkeling van dorp en parochie (Sittard 1995)
J.M.E. Vleeshouwers, Beelden uit Limbricht, deel één (Sittard 1996)
J.M.E. Vleeshouwers, Beelden uit Limbricht, deel twee (Sittard 1997)